Wandering Island

20160915_104955.jpgWandering Island van Kenji Tsuruta

Karakter20160915_104656.jpg

Zo nu en dan kom ik een echt juweeltje tegen. Een boek dat zo mooi is dat ik het gewoon
zelf moet kopen. En in mijn ogen voldoet Wandering Island aan die omschrijving. Het is een prachtig klein verhaal over een meisje, een jonge vrouw, die haar grootvader verliest. Een verhaal over een zoektocht, over vliegtuigen, kleine Japanse eilandjes en over het soort mensen dat die eilandjes bevolkt. Maar het bovenal een verhaal over karakter.

Overal in het boek zie je het karakter van het hoofdpersonage terugkomen. Van de rommel waarin ze leeft tot aan de kleding die ze draagt. Alles getuigt van haar eigen kijk op de wereld.

 

HeUntitled.pngt verhaal begint met de introductie van het hoofdpersonage: Mikura Amelia (een referentie naar Amelia Earhart). Die op de tweede pagina direct haar grootvader verliest. Je leert hoe zij hiermee overweg gaat, hoe haar relatie met de eilandbewoners is en met haar ouders – welke overigens heel efficiënt in beeld gebracht is.

Al snel neemt het verhaal een vreemde wending wanneer Mikura een pakketje ontvangt. Een pakketje om af te leveren op een voor haar volkomen onbekend adres.

Dit is een avontuur in de klassieke zin, maar niet zoals je deze gewend bent. Je bepaalt niet op een dag om een verre reis te maken. Dat komt met de tijd. Hier raakt het hoofdpersonage heel natuurlijk in haar persoonlijke avontuur verstrikt.

Hayao Miyazaki

20160919_204200.jpg

Mensen die houden van het werk van Hayao Miyazaki zullen waarschijnlijk ook genieten van dit boek. De elementen waar Porco Rosso, Spirited Away of Nausicaa bekend om zijn geworden zitten zeker in Wandering Island:

  • sterk en zelfverzekerd vrouwelijk personage
  • mooie natuur
  • oog voor detail en wonder
  • vliegtuigen

Als je het boek bekijkt vallen direct de prachtig geïllustreerde achtergronden op. De kleine eilandjes van Japan zijn met veel liefde voor detail prachtig in beeld gebracht.

20160916_065802.jpg

Vrouwelijk lichaam

In veel Japanse werken wordt het vrouwelijk lichaam als object gezien. Een soort sexsymbool, eyecandy voor de lezer. Niet zo zeer in Wandering Island; als vader van een jong meisje zou ik beretrots zijn als mijn dochter zo opgroeit als het hoofdpersonage. Ik moet toegeven….Ja ze wordt wel eens naakt of in bikini afgebeeld. Maar dat is meestal functioneel en ondersteund het karakter. Het is en blijft en sterke en onafhankelijke jonge dame, met een duidelijke eigen wil. Echt sprake van exhibitionisme is er in mijn ogen dan ook niet, zeker niet in de mate waarin dat wel eens in andere Manga’s voorkomt. 20160915_104611.jpg

Misschien is dit wel een leuk boek om in contact te komen met het Japanse fenomeen Manga. Deel 1 van Wandering Island is hier te koop voor E 16,95 (zolang de voorraad strekt).

Voor meer Manga’s kan je hier klikken.

 

Like Onlinestripwinkel.nl op facebook voor meer reviews en stripsgerelateerde artikelen.

Advertisements

Dodier: Jerome Bloks – 19

20160111_164815

Niet de eerste strip van Dodier, maar wel de eerste waar ik in ben begonnen. En ik moet zeggen, ik ben meteen verslaafd aan zijn werk! De schrijver weet als geen andere geloofwaardige en boven al ook leuke karakters neer te zetten. Van de hoofdpersoon: Jerome Bloks, tot aan de kruidenier. Stuk voor stuk juweeltjes. En drie-dimensionaler dan menig romankarakter.

Verhaal

Er wordt een verhaal neergezet over een alledaagse held die, zoals wel vaker in avonturen-strips, geheel ongewild in een groot verhaal verwikkeld raakt. Hij wordt wakker terwijl zijn vriendin zich al aankleed om naar het werk te gaan…en dan. Een simpele fout als een verkeerd telefoonnummer zorgt ervoor dat Jerome als detective op zoek gaat naar een moordenaar. Wie is deze moordenaar? Wie heeft Jerome gebeld? Waarom werd hij gebeld? Wat steekt hier achter? De antwoorden hierop mag, kan en zal ik niet verklappen. Net als veel andere boeken die ik leuk vind, zit hier naast een geweldige sfeer ook nog eens een knap staaltje ‘vertellen’ in. Een redelijk recht toe recht aan thriller overigens, dat wel. Maar vol met interessante personages en geloofwaardige situaties waardoor ik het nooit bij 1 album lezen kan laten.

Album

Het album is 48 pagina’s dik en is het eerste deel van een twee-luik. Dit betreft een softcover variant met standaard afmetingen. Een redelijk saaie omslag van een man die oog in oog staat met een tweetal slangen…. Maar als dit album dan zo saai oogt, waarom dan toch lezen? Het zijn niet de karakters, want ik had nog geen woord gelezen. Ik denk dat ik gevallen ben voor zijn ‘klare lijn’ aanpak. Hij gebruikt geen visuele truukjes in zijn platen, en toch zijn ze stuk voor stuk rijk aan detail en sfeer. Of dat nu komt door zijn uitgekiende kleurenpalet of door zijn totale controle van het penseel. Ik weet het niet.

Technieken

Wanneer ik overigens zeg dat hij geen truukjes gebruik, heb ik het voornamelijk over bijzondere lichteffecten, of photoshop technieken (textures bijvoorbeeld). Zijn platen zitten vol met truuks die de lezers oog door het verhaal leiden. Neem bijvoorbeeld die ‘saaie’ coverplaat eens. De meeste mensen zullen deze plaat als volgt bekijken. Ze beginnen bij de hand met zaklantaarn, deze volg je naar de slang die vervolgens weer kijkt naar het hoofdpersonage. Hier stopt het oog. En dat is ook de bedoeling. Het oog rust uiteindelijk op de ogen van Jerome Bloks, die angstig doch doortastend de slang gade slaan. Mede hierdoor leest het album weg als een film. Als de lezer niet oppast heeft hij het verhaal uit zonder echt te genieten van de platen… geen probleem. Je leest hem gewoon nog een keer.

20160111_164842

Dit album zelf lezen? Klik dan hier. Of meer van dezelfde serie?

Veel leesplezier